تنگ کردن واژن با پرینورافی یکی از روش های جراحی است که بسیاری از زنان به دلایل پزشکی یا افزایش کیفیت رابطه جنسی به آن فکر میکنند، اما این عمل تنها برای زیبایی است یا فواید درمانی هم دارد؟ بسیاری از خانم ها نگران درد، عوارض یا تغییر احساسات بعد از جراحی هستند، در این مقاله به بررسی روش پرینورافی، مراحل انجام آن، مزایا و ریسکها پرداختهایم تا بدانید چه انتظاری از این جراحی داشته باشید و چگونه بهترین نتیجه را با حداقل عوارض به دست آورید.
جراحی پرینورافی چیست؟
جراحی پرینورافی یک روش پزشکی برای تنگ کردن واژن و ترمیم ناحیه پرینه است که بعد از زایمان طبیعی یا به دلایل زیبایی و پزشکی انجام میشود، در این عمل، جراح بافت های شل یا آسیب دیده را جمع کرده و دیواره های واژن را به هم نزدیک میکند تا کانال واژن تنگتر شود و حمایت بافتی افزایش یابد.
مزایای این جراحی شامل بهبود کنترل عضلات لگن، کاهش بیاختیاری خفیف ادرار، افزایش رضایت جنسی و بازگرداندن ظاهر طبیعی ناحیه پرینه است و عمل با بیحسی موضعی یا بیهوشی کوتاه انجام میشود و رعایت مراقبت های پس از جراحی برای نتیجه پایدار اهمیت زیادی دارد.
دلایل انجام جراحی پرینورافی
دلایل انجام جراحی پرینورافی شامل موارد زیر است:
کشیدگی یا شل شدن بافت های واژن
زایمان طبیعی باعث کشیدگی بیش از حد دیواره های واژن و بافت پرینه میشود، که منجر به کاهش تون عضلانی و گشاد شدن کانال واژن میشود و این تغییرات باعث کاهش حس در رابطه جنسی یا ناراحتی هنگام فعالیت های روزمره میشود، جراحی پرینورافی با جمع کردن و ترمیم این بافت ها، کانال واژن را تنگ تر کرده و حمایت عضلانی و ساختاری ناحیه پرینه را بازمیگرداند.
بی اختیاری خفیف ادرار یا فشار به عضلات لگن
شل شدن عضلات کف لگن و پرینه بعد از زایمان یا افزایش سن باعث بیاختیاری ادرار یا احساس فشار در ناحیه لگن میشود، پرینورافی با تقویت و نزدیک کردن عضلات واژن، کنترل عضلانی بهتری فراهم کرده و به کاهش مشکلات جزئی ادراری و بهبود عملکرد طبیعی لگن کمک میکند.
آسیب یا پارگی پرینه در زایمان قبلی
در برخی زایمان ها، پرینه دچار پارگی یا آسیب میشود که حتی پس از ترمیم اولیه، بافتها شل یا نامتقارن باقی میمانن و. این مشکلات باعث ناراحتی در رابطه جنسی و کاهش حمایت ساختاری لگن میشوند، جراحی پرینورافی با ترمیم دقیق و تنگ کردن ناحیه پرینه، ظاهر طبیعی و عملکرد عضلات را بازمیگرداند و مشکلات ناشی از آسیب قبلی را کاهش میدهد.
بهبود ظاهر ناحیه پرینه و واژن
برخی زنان به دلایل زیبایی به پرینورافی مراجعه میکنند تا ظاهر واژن و پرینه بعد از زایمان یا تغییرات ناشی از سن بهبود یابد، این جراحی با اصلاح شکل و اندازه ناحیه، باعث افزایش رضایت شخصی و اعتماد به نفس میشود و ظاهر ناحیه تناسلی را طبیعیتر و مرتبتر نشان میدهد.
افزایش اصطکاک و حس در رابطه جنسی
شل شدن بافت های واژن باعث کاهش اصطکاک و کاهش حس در هنگام رابطه جنسی میشود و پرینورافی با تنگ کردن کانال واژن و تقویت عضلات پرینه، کیفیت حس و لذت جنسی را افزایش میدهد و به بهبود تجربه جنسی زوجین کمک میکند، این مزیت علاوه بر جنبه زیبایی، باعث افزایش رضایت و اعتماد به نفس بیمار نیز میشود.
مشاهده پروفایل مطب چی دکتر ندا حاجیها و نظرات مراجعه کنندگان
پرینورافی برای چه بانوانی توصیه می شود؟
جراحی پرینورافی را می توان برای بانوانی که:
- اختلال در رسیدن به ارگاسم
- ابتلا به عفونت های مکرر واژن
- مبتلا به افتادگی دهانه رحم هستند.
- به علت زایمان دچار پارگی پرینه شده اند.
- با علت ژنیتکی دچار شل شدگی و افتادگی پوست واژن هستند.
- و در آخر به علت افزایش سن دچار پارگی و شل شدگی پوست واژن شده اند.
توصیه کرد. نکته قابل توجه دیگر در جراحی پرینورافی متوجه بانوانی است که احتمال بارداری مجدد را می دهند، این بانوان می بایست با اطمینان از پایان بارداری به این جراحی اقدام کنند و یا جراحی پرینورافی را تا بعد از آخرین زایمان به تعویق بیندازند، همچنین به بانوانی سیستم ایمنی ضعیفی دارند، توصیه می شود از انجام این جراحی صرف نظر کنند.
مراحل انجام جراحی پرینورافی
مراحل انجام جراحی پرینورافی شامل چند مرحله استاندارد است که به دقت جراح و وضعیت بیمار بستگی دارد:
آماده سازی بیمار و بیحسی
قبل از شروع جراحی پرینورافی، بیمار تحت معاینه دقیق قرار میگیرد و سوابق پزشکی بررسی میشود، ناحیه پرینه تمیز و ضدعفونی میشود تا خطر عفونت کاهش یابد و جراحی با بیحسی موضعی یا بیهوشی کوتاه انجام میشود تا بیمار در طول عمل درد یا ناراحتی نداشته باشد، آماده سازی دقیق، نقش مهمی در ایمنی و موفقیت عمل دارد و به بهبود سریعتر دوران نقاهت کمک میکند.
برش و دسترسی به بافت
جراح با ایجاد برش های کوچک و دقیق در ناحیه پرینه، به بافت های شل یا آسیب دیده دسترسی پیدا میکند، محل و اندازه برش ها بسته به شدت شل شدن بافت و هدف جراحی تعیین میشود و این مرحله بسیار حساس است، زیرا برشها باید هم دسترسی کافی به عضلات و بافتها فراهم کنند و هم امکان ترمیم طبیعی و حفظ ظاهر زیبایی ناحیه را داشته باشند.
جمع کردن و تنگ کردن بافت ها
در این مرحله، بافت های واژن و عضلات پرینه با دقت جمع و تنگ میشوند تا کانال واژن به اندازه مطلوب برسد و حمایت ساختاری ناحیه پرینه افزایش یابد، بخیهها جذبی هستند تا نیاز به کشیدن آنها بعد از عمل نباشد و هدف این مرحله، بازگرداندن عملکرد طبیعی عضلات و بهبود احساس در رابطه جنسی همراه با حفظ ظاهر طبیعی است.
ترمیم و بستن برش ها
پس از اصلاح بافت ها، جراح برش ها را با دقت میبندد تا ترمیم سریع و بدون اسکار مشخص انجام شود و بسته شدن صحیح برشها همچنین از عفونت جلوگیری کرده و ظاهر طبیعی ناحیه پرینه را حفظ میکند، دقت در این مرحله، نقش مهمی در کیفیت نهایی عمل و رضایت بیمار دارد و به کاهش دوران نقاهت کمک میکند.
مدت زمان عمل پرینورافی
مدت زمان عمل پرینورافی بسیار کوتاه بوده و حداکثر یک ساعت است، اما در صورتی که این جراحی به صورت همزمان با سایر اعمال جراحی انجام گردد بر زمان آن اثر گذاشته و طولانی تر خواهد بود و همچنین بایستی بدانید که فرد پس از مدت زمان کوتاه به فعالیت های روزمره خود میپردازد.
مزایای جراحی پرینورافی
جراحی پرینورافی مزایای متعددی دارد که هم جنبه پزشکی و هم جنبه زیبایی و روانی را شامل میشود:
- تنگ کردن واژن و تقویت عضلات پرینه به کاهش بیاختیاری خفیف ادرار و فشار در لگن کمک میکند.
- بازگرداندن تنگی مناسب کانال واژن باعث افزایش اصطکاک و حس در رابطه جنسی میشود.
- جراحی ظاهر واژن و پرینه را مرتب تر و طبیعی تر میکند و اعتماد به نفس فرد را افزایش میدهد.
- ترمیم بافت های آسیب دیده یا شل شده بعد از زایمان طبیعی عملکرد عضلات و حمایت ساختاری لگن را بهبود میبخشد.
- بهبود ظاهر و عملکرد واژن باعث احساس راحتی، کنترل و رضایت فردی در زندگی روزمره و روابط جنسی میشود.
ماندگاری عمل پرینورافی
در ابتدای امر افرادی بهتر است این جراحی را انجام دهند که دیگر قصد بارداری را ندارند، زیرا بارداری و زایمان منجر به شلی واژن و پارگی ناحیه پرینه میشود و همچنین افزایش و کاهش وزن بر نتیجه جراحی تاثیر منفی میگذارد، در صورت آنکه فرد توصیه های لازم را به کار گیرد می توان گفت نتیجه جراحی ماندگار خواهد بود اما بایستی بدانید که این میزان ماندگاری با میزان رعایت توصیه های پزشکی رابطه مستقیم دارد.
عوارض ناشی از جراحی پرینورافی
این جراحی نیز به مانند تمامی جراحی های دیگر با عوارضی همراه است، از عوارض شایع و احتمالی این جراحی بروز خونروزی و عفونت است، بانوان باید توجه داشته باشند که در صورت مراجعه به بهترین جراح زیبایی زنان جراحی موفقیت آمیزی را تجربه میکنند، از این رو یافتن دکتر زنان خوب باید در درجه اول اهمیت قرار گیرد، عوارض جراحی پرینورافی شامل موارد زیر است:
- درد
- تورم
- عفونت
- خونریزی
- لخته شدن خون
- مشکلات مربوط به بیهوشی
- بی حسی در نزدیکی محل های برش
- آسیب به اندام های مجاور مانند راست روده
مدت زمان بهبودی پس از پرینورافی
مدت زمان بهبودی پس از جراحی پرینورافی کوتاه است اما به تدریج رخ میدهد، در ۱ تا ۲ هفته اول، تورم و کبودی شایع است و درد خفیف وجود دارد، بین ۲ تا ۴ هفته، تورم کاهش یافته و بیمار به فعالیت های سبک بازمیگردد، اما رابطه جنسی و فعالیت های سنگین هنوز ممنوع است، پس از ۴ تا ۶ هفته، بیشتر التهاب رفع میشود و اجازه بازگشت به فعالیت های جنسی سبک داده میشود، بهبودی کامل و تثبیت شکل و عملکرد ناحیه پرینه در ۳ تا ۶ ماه رخ میدهد.
مراقبت های بعد از جراحی پرینورافی
انجام این جراحی با توصیه های پزشکی همراه خواهد بود، که بانوان با رعایت این نکات جراحی رضایت بخشی را تجربه میکنند و این توصیه ها عبارت اند از:
- ناحیه جراحی را خشک و تمیز نگه دارند.
- از برقراری رابطه جنسی به مدت ۶ الی ۸ هفته خودداری کنند.
- از فعالیت هایی که موجب کشیدگی ناحیه واژن میشود بپرهیزند.
- مواد غذایی حاوی فیبر به منظور پیشگیری از یبوست مصرف نمایید.
- بانوان می بایست به مدت یک هفته پس از این جراحی استراحت کنند.
- داروهایی که توسط جراح زیبایی زنان تجویز شده است را به موقع مصرف کنند.
سوالات متداول
پرینورافی با بیحسی موضعی یا بیهوشی کوتاه انجام میشود و درد شدید ندارد و پس از عمل، درد خفیف تا متوسط وجود دارد که با داروهای مسکن کنترل میشود.
فعالیت جنسی پس از پرینورافی ۴ تا ۶ هفته بعد از جراحی و پس از بهبود التهاب و تورم ناحیه پرینه توصیه میشود تا روند ترمیم کامل بافت ها حفظ شود.
در نهایت…
جراحی پرینورافی با ترمیم و تنگ کردن واژن، مزایای پزشکی و زیبایی متعددی ارائه میدهد، از بهبود کنترل عضلات لگن و کاهش بیاختیاری تا افزایش رضایت جنسی و اعتماد به نفس و این عمل کوتاه و کم درد است و با رعایت مراقبت های بعد از عمل، تورم و حساسیت به سرعت کاهش مییابد، بازگشت کامل به فعالیت های روزمره و جنسی بین ۴ تا ۶ هفته و تثبیت نتایج در ۳ تا ۶ ماه رخ میدهد.